«Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τα χαρτιά που μας μοιράζουν, μόνο το πώς θα παίξουμε την παρτίδα».
Πολλοί Καθηγητές Πανεπιστημίου δίνουν ομιλίες με τίτλο «Η τελευταία διάλεξη». Τους ζητείται να αναλογιστούν και να επικεντρωθούν σε όσα έχουν μεγαλύτερη αξία για εκείνους. Κι ενόσω μιλούν, το κοινό δεν μπορεί παρά να αναρωτιέται το ίδιο πράγμα: «Τι σοφία θα κληροδοτούσαμε στον κόσμο, αν ξέραμε ότι αυτή θα ήταν η τελευταία μας ευκαιρία; Αν αύριο χανόμασταν, ποια θα θέλαμε να είναι η κληρονομιά μας;»
Όταν ζητήθηκε από τον Ράντι Πάους, καθηγητή Πληροφορικής στο Κάρνεγκι Μέλον, να δώσει μια τέτοια διάλεξη, δεν χρειάστηκε να φανταστεί ότι θα ήταν η τελευταία του, καθώς λίγο καιρό πριν, του είχε διαγνωστεί ανίατος καρκίνος στο πάγκρεας. Όμως, η διάλεξη που έδωσε –Πραγματοποιώντας τα παιδικά σου όνειρα– δεν αφορούσε στον θάνατο. Αφορούσε στη σημασία του να ξεπερνάς τα εμπόδια, να εκπληρώνεις τα όνειρά σου, να αξιοποιείς κάθε στιγμή, γιατί «ο χρόνος είναι το μόνο που έχουμε. Και ίσως μια μέρα ανακαλύψουμε ότι έχουμε λιγότερο απ’ όσο νομίζουμε»...




